Babam İbrahim Turan Bursa ve bir kaç yakın arkadaşı (Hasan Yılmaz Ant ile Hüseyin Taran gibi) Halkevi Kollarının üç numaralı şubesi olan “Temsil Kolları” çalışmaları içinde alırlar yerlerini.

 

   Halkevi sahnesi bir milli kültür sahnesi olarak, ortak çalışan, milli müdafaa için emek veren mücahitlerden sayılacaktır.

 

   Muallim Nedim Bey, Recep Peker’in ateşli bildirilerini tekrarlayarak dolaşıyor çarşı içinde, kahvehanelerde. Gençliği birliğe, beraberliğe çağırıyor. Bir muallim, mektepteki vazifesini yaptıktan sonra işinin bittiğini sanıyorsa yanılıyordur. Saltanatla cumhuriyetin, irtica ve inkılabın, modern mekteplerle medresenin, iyi vatandaşla kötü vatandaşın; şahsi menfaatlerin, miskinlik ve cehaletin kaçınılmaz sonucu fakirlikle, namus dairesinde kazanılmış refahın, yeis ve bedbinlikle ümit ve nikbinliğin; bunlar gibi daha sayılabilecek birçok konu, halkevleri temsil mesaisine zemin teşkil edecektir.

 

   Ülke genelinde talimatnameler neşrediliyor, bu talimatnameler halkevlerine geliyordu. Muallim Nedim Bey başta olmak üzere bu gibi işleri üzerine alan muallimler, birer ikişer dağıtıyorlardı gençlere bildirileri. Gazetelerde yazılar çıkıyordu bu konuda. Halkevleri dergilerinde yazılar çıkıyordu bu konuda. İşte, Halkevi dergisindeki bir yazıdan küçük bir örnek:
“Ankara’da beş günde altı bin kişinin seyrettiği Akın piyesinin temsilinden edinilen tecrübeye göre, memleketimizde en faydalı, en tesirli vasıta temsildir. Temsil şubesinde vazife alacak kadın ve erkek arkadaşlar belki en yorucu sahayı seçmiş olacaklardır. Fakat hizmetleri milli kültür ve milli yükseliş tarihimizde zaman geçtikçe daha da takdir edilecek şerefli bir hatıra bırakmış olacaklardır.”

   Gemlikli gençler de ülkenin diğer yerlerinde olduğu gibi yeteneklerine göre Spor, İçtimai Yardım, Halk Dershaneleri, Kütüphanecilik ve Neşriyat, Köycülük, Sergiler gibi bölümlere kayıtlarını yaptırdılar. Can sıkıntısı ile ne yapacaklarını bilemeyen gençler, artık kahvehanelerin yararsız kalabalıklarından kurtulmuşlar, akşam kursları, gece provaları derken kendilerini oyalayacak yararlı alanlara doğru kaymaya başlamışlardı. Yaşamlara bir renk, bir anlam gelmişti. Gemlik’te Temsil Kolu çalışmalarına katılan gençler arasında bir kaç da genç kız vardı. Bu genç kızlar her ne kadar acemi ve yeteneksiz de olsalar, renk katıyorlardı oyunlara, kendilerinden söz ettiriyorlardı. Üstte oynanıyordu piyesler Gemlik Halkevi sahnesinde. Salon dolup taşıyor, yankıları haftalar, aylarca sürüyordu. Bir Müftünün Hüseyin vardı (Hüseyin Taran) kısa boylu, tombalacık bedenli ve de güleç yüzlü. Tatlı söyler, tatlı konuşurdu. Aynaroz Kadısı’nı oynayınca birden ünlü oldu Gemlik içinde. İbrahim Turan ve Hasan Yılmaz dram oynuyordu. Üç cumartesi ve pazar üst üste oynadıktan sonra Bursa Halkevi Sahnesi’nde de gösterildi kimi oyunlar. Çok tutulursa çevre illere de giderlerdi.

 

  Günler şenlikli geçiyordu. Yarının bu günden daha iyi olacağını halka göstermenin; ileri, hep ileri gitmek gerektiği gibi düşünceleri insanlara götürebilmenin coşkusu içinde… Bursa Halkevi oyuncuları Gemlik’e geliyor, bir Turgut var ki, Bursalıları da kırıp geçiriyor. İngiliz Kemal rolü ile Hasan Yılmaz Ant unutulmaz bir oyun verdi. İbrahim Turan ise Padişah Vahdettin rolündeki başarısı ile zihinlerde silinmez bir iz bıraktı.

 

   İstanbul’daki Darülbedai temsillerini andıran oyunlar verdiklerini zanneden bu oldukça yetenekli gençler, her ne kadar acemi de olsalar, gönüllerindeki coşku ile Gemlik halkının günlerine renk kattılar. Çoban piyesi ile İngiliz Kemal ile unutulmaz tablolar çizdiler.

     

      ZEBERCET COŞKUN

  Kimler Geldi Kimler Geçti

                                  1999