Bursalılara söyledik, konuştuk, dertleştik; hatta gülüştük… Ama laf döne dolaşa: ‘Bursalılar tiyatrodan anlamıyor’ kalıbına çevrilmiş! Otelde, tanımadığım kimselerden âdeta sitemli sitemli birkaç söz dinledim. Hiç sevmem böyle yanlış konuşmaları. Yüzyüze her şeyi dinlerim. Ama arkadan, kulaktan kulağa değişe değişe götürülünce; terbiyeye sığmayan bir “aleyhte konuşma” oluyor. Bunda da olmuş.

 

Belki tuhaf bir tesadüf. Dalga dalga bu konuşmalarımız, tiyatromuzun devamlı seyircilerinin kulağına gitmiş mi bizim bu “gamlı hissimiz” acep: kaçıncı gece idi hatırlamıyorum, İpekçi Merhum’u oynarken avaz avaz katıldılar gülmekten!.. Piyese ismini veren “merhum ve merhum İpekçi” Bursalı’dır. Bütün tuhaflıklar da Bursalı merhum’un ismi ve işi etrafında olur. Acaba, hayalden ibaret olan “hemşeri” lerinin başına gelenler mi güldürdü herkesi?”

​​

                     VASFİ RIZA ZOBU

                   O Günden Bu Güne

                          Milliyet Yayınları

                                           1977

​

​